چگونه فن بیان را گسترش دهیم و آوا های اَ آ اُ ای او اِ را از بیان خود حذف نماییم؟

گل گشت سخن مجریان
ابزارها
تنظیمات نوشتاری

فریبا علومی یزدیچگونه فن بیان را گسترش دهیم و  آوا های اَ آ اُ ای او اِ   را از بیان خود حذف نماییم؟ چگونه از حرکات چرخشی زبان و بیرون آمدن غریزی زبان در هنگام سخنرانی اجتناب کنیم؟

راستی آزمایی : پیشنهاد می گردد هم اینک صدای خود را ضبط نمایید و به سخنان خود گوش دهید . احتمال بسیار کمی وجود دارد تا شما در محیط خصوصی از آواهای اضافی استفاده نمایید. دلیل آن  تنها اعتماد نفسی و عدم وجود اضطرابی است که شما در حریم خصوصی خود دارید. به جرات می توان گفت که همه سخنرانان  از این آوا های اضافی را دارند . اگر هم اکنون تلویزیون خود را روشن نمایید و به سخنان اولین مجری گوش کنید حرف من را تصدیق خواهید کرد . برای این کار زمان زیادی لازم نیست در 5 جمله اول هر مجری بیشتر از 5 آوای اضافی وجود دارد .چرا؟

این یعنی مجری تمرکز خود را در استفاده از کلمه بعدی از دست داده است و در حال وقت کشی برای یافتن کلمه بعدی می باشد .

هم اکنون می توانید از ده ساعت ویدئو های من که در سایت وجود دارد دیدن فرمایید .  شما نمی توانید حتی یک آوای اضافه را پیدا کنید . چگونه این ممکن است ؟ بله !  من تنها سخنرانی هستم که هرگز از آوا های اضافی در سخنانم استفاده نمی کنم .آیا دوست دارید شما دومین نفر باشید ؟

خوب . آسانترین راه چیست؟ جواب ساده است . لازم نیست بین کلمات را با آواهای اضافی اَ آ اُ ای او اِ پر کنید . مانند من سکوت کنید . سکوت . لطفاً همین الان تمرین  را آغاز نمایید .

سخن گفتن یک نیاز است (سکوت) . خوب سخن گفتن یک فن است (سکوت). زیبا سخن گفتن یک هنر است (سکوت) . با هنر خود جهان بیاراییم و نقش محبت بزنیم (سکوت).


جای  بسی خوشحالی است  .  با ممارست و  تمرین شما هم به قدرت سکوت سخنرانان حرفه ای و استفاده از فن  بیان سکوت  پی خواهید برد.

از علائم دیگر اضطراب در مجریان  و سخنوران خشک شدن دهان و لب هاست . اکثر مجریان و سخنوران بدون اینکه متوجه باشند دائما در حال خیس کردن لب های خود هستند . آنها با بیرون آوردن زبان خود به سرعت لبان خود را خیس می کنند و در پایان صحبت هایشان در هر بخش لب های خود را میمکند .این کار خیلی در شان مجریان حرفه ای نیست . شما لازم نیست این کار را بکنید . چون به زودی به عنوان یک عادت بد در شما نهادینه خواهد شد و رفع آن مشکل خواهد بود .

می توانیم این موضوع را هم در ده دقیقه سخنرانی هر سخنران مشاهده نماییم . این ها همه به خاطر اضطراب در هنگام اجرا می باشد. اگر بتوانید اضطراب را بشناسید ، عوامل آن را بدانید و راه های برطرف کردن آن را به کار گیرید ، نتیجه رفتار بالا اصلاح خواهد شد .  من راهکاری به شما خواهم داد تا ببینید چگونه به آسانی می شود این عادات اشتباه را برای همیشه ترک کرد. لطفا با ما باشید . به زودی شما هم در بین سخنرانان حرفه ای نامتان چون نگینی رخشان خواهد درخشید . این یک تضمین است از طرف فریبا علومی یزدی.


 

قبل از آن بهتر است با مفاهیم علمی  استرس و اضطراب آشنا شویم و فرق بین آنها را بدانیم ؟

(# برگرفته از مطالب علمی : سایت پزشکان بدون مرز)

استرس و اضطراب کلماتی هستند که در زندگی روزمره، برای توصیف حالات و احساسات بسیار استفاده می شوند: به طور مثال، به هنگام سخنرانی در برابر جمع، به هنگام امتحان، به هنگام مشکلات مادی، تاُخیر سر یک قرار، … هنگامی که در شرایطی چون شرایط فوق، در سخنان خود از این دو کلمه استفاده می کنیم، توجه چندانی به تفاوت موجود میان آن دو نداریم.

ولی هنگام سخن گفتن از مشکلات فن بیان مجریان و سخنرانان ، باید دقیق تر بود و تفاوت میان استرس و اضطراب را به خوبی درک کرد. در روان شناسی، اضطراب مرحله ی پیشرفته تر استرس مزمن است، که هنگامی به صورت یک مشکل بهداشت روانی در می آید که برای فرد یا اطرافیانش رنج و ناراحتی به وجود آورد یا مانع رسیدن او به اهدافش شود و یا در انجام کار های روزانه و عادی او اختلال ایجاد کند. برای درک بهتر ابتدا استرس (تنیدگی)، و سپس اضطراب را مورد بررسی قرار می دهیم.

تنیدگی (استرس)

استرس یا تنیدگی یا فشار عصبی، در روان شناسی به معنی نیرو و فشار است. هر محرکی که در بدن باعث ایجاد واکنش شود، عامل تنیدگی یا استرس زا نامیده می شود. به عبارتی دیگر، هر عاملی که موجب تنش روح و جسم و از دست رفتن تعادل فرد شود، عامل تنیدگی است.

تنیدگی واکنش یا واکنش هایی است که در فرد، در اثر حضور عاملی دیگر (عامل تنیدگی) به وجود می آید تا تعادل از دست رفته را باز گرداند، و باعث بسیج شدن قوای فرد برای مقابله با آن عامل و آماده باش موجود زنده می شود.

مراحل تنیدگی : تنیدگی معمولاً دارای سه مرحله است:

۱- واکنش اخطار: مغز پس از دریافت خبر ناخوشایند (عامل تنیدگی)، آن را ثبت می کند و هیپوتالاموس به تفسیر آن، و سپس به فرستادن اخطار الکتروشیمیایی به غدد هیپوفیز موجود در مرکز جمجه می پردازد.

این غدد شروع به ترشح هورمونی برای تحریک غدد فوق کلیوی می کنند. به این ترتیب، هورمون آدرنالین از غدد فوق کلیوی آزاد شده و در جریان خون می ریزد و پیام را به سایر غدد در سراسر بدن منتقل می کند.

در نتیجه، طحال برای عمل بسیج شده و باعث ورود گلبول های قرمز اضافی در جریان خون می شود. بنابراین، اکسِیژن و غذای اضافی وارد سلول ها می شوند، قدرت لخته ی خون بالا می رود، کبد مواد قندی و ویتامین ها را رها می سازد، ضربان قلب بیشتر می شود و تنفس تغییر می کند.

همچنین، خون از پوست و احشا به ماهیچه ها و مغز جاری شده، باعث سردی دست ها و پاهامی شود، و بدن برای تهاجم یا حمله یا فرار به صورت آماده در می آید.این مرحله ممکن است از چند دقیقه تا ٢۴ ساعت به طول انجامد.

۲- مرحله ی مقاومت : طی این مرحله که ممکن است ازچند ساعت تا چند روز طول بکشد، بدن عملاً برای مبارزه با عامل فشار بسیج است. به همین دلیل به مصرف انرژی فراوان نیازمند است.

بعد از واکنش و دفع یا حل عامل فشار، بدن احساس خستگی می کند. پس از مدتی استراحت، متابولیسم (سوخت و ساز) بدن به حالت عادی بر می گردد. معمولاً دو مرحله ی اول برای بدن مفیدند، چون از طرفی باعث می شوند تا بدن قوای خود را بسیج کند و در آن شرایط واکنش نشان دهد، و از طرفی دیگر، با تحریک غدد و فعال شدن هورمون ها، تعادل هورمون ها و دیگر مواد در خون دوباره بر قرار می شود.

 

۳- مرحله ی فرسودگی: در صورتی که شرایط استرس زا بیش از حد طولانی شود، یا به طور مکرر رخ دهد، یا این که سیستم عصبی بدن نتواند به مرحله ی مقاومت خاتمه دهد و بدن مدتی طولانی همچنان بسیج باقی بماند(به خصوص در کسانی که اضطراب دارند)، ذخایر آن به تدریج تمام می شود و بدن در برابر بیماری ها آسیب پذیر می شود.

آنگاه است که فرد دچار مشکلات روانی، نظیر اضطراب، افسردگی، خستگی، عصبانیت، وسواس، پیری زودرس و … و نیز بیماری هایی جسمی همچون سرماخوردگی، آنفولانزا، کم اشتهایی، اختلال در هضم، سردرد، فشار خون بالا، سکته ی قلبی، روماتیسم، میگرن، سرطان، … می شود.

 


اضطراب چیست؟

 

اضطراب عبارت است از یک احساس منتشر، ناخوشایند و مبهم ترس (هراس) و دلواپسی، با منشاء ناشناخته که به فرد دست می دهد و شامل عدم اطمینان، درماندگی و بر انگیختگی فیزیولوژی است. وقوع مجدد موقعیت هایی که قبلاً استرس زا بوده اند یا طی آن ها به فرد آسیب رسیده است باعث اضطراب در افراد می شود.

همه ی انسان ها در زندگی خود دچار اضطراب می شوند، ولی اضطراب مزمن و شدید غیر عادی و مشکل ساز است. تحقیقات و بررسی ها نشان می دهند که اضطراب در خانم ها، طبقات کم در آمد و افراد میان سال و سال خورده بیش تر دیده می شود.

علایم شایع اضطراب : احساس خستگی ، عصبی بودن و بی قراری ، ترس و نگرانی ، بی خوابی یا بد خوابی ، تپش قلب و تنفس نامنظم و سریع ، عرق کردن ، سردرد و سرگیجه ، مشکل در تمرکز و حافظه ، لرزش یا پرش عضلات ، تکرر ادرار

 


علل اضطراب :

 

به طور کلی علل اضطراب به سه عامل زیر بر می گردد:

  • عوامل زیست شناختی و جسمانی: در افراد مضطرب، میزان بعضی از هورمون های موجود در خون غیر عادی است. بنابراین هر آن چه که باعث اختلال در سیستم هورمونی شود، برای بدن خطر محسوب می شود. بارداری، کم کاری یا پر کاری تیروئید، پایین بودن قند خون، وجود غده ای در غدد فوق کلیوی که هورمون اپینفرین تولید می کند و بی نظمی ضربان های قلب از این عوامل هستند.
  • عوامل محیطی و اجتماعی: عوامل اجتماعی و ارتباطی بسیاری باعث به وجود آمدن اضطراب در افراد می شود، مانند مشکلات خانوادگی، احساس جدایی و طرد شدگی، … از عوامل محیطی می توان تغییرات ناگهانی و غیر منتظره را، همچون زلزله، بیماری، مرگ یکی از نزدیکان، … نام برد.
  • عوامل ژنتیکی و ارثی: یکی از مهم ترین عوامل اضطراب ژنتیک است و احتمال اضطراب در فرزندان افراد مضطرب بسیار بالا است.

 


عوامل جانبی مؤثر در ابتلا به اضطراب :

 

- طبق گفته های بعضی از متخصصان، تغذیه ی نادرست نیز در ابتلا به اضطراب نقش دارد. کمبود بعضی از اسید های آمینه ، منیزیم، اسید فولیک و ویتامین B12، باعث تسریع در ابتلا به آن می شوند.

- استفاده از مواد مخدر و دارو های روان گردان

- برخی از ضایعه های مغزی ( که باعث ایجاد علایمی شبیه به علایم اختلال وسواس می شوند.)


شناخت انواع اضطراب :

به طور کلی اضطراب شش نوع دارد که هر کس می تواند به یک یا چند نوع از آن دچار باشد.

١- اختلال اضطراب فراگیر یا منتشر (Generalized Anxiety Disorder )

این حالت در افرادی دیده می شود که به طور مداوم نگران وقوع اتفاقی هستند. موضوع این نگرانی ها می تواند بسیار متنوع باشد: نگرانی از بیمار شدن فرزندان، نگرانی از مرگ یکی از آشنایان، نگرانی از ته گرفتن غذا، … این حالت به مرحله ی مقاومت استرس شباهت دارد و خطر چندانی ندارد.

از علایم آن می توان تپش قلب، بی قراری، خستگی، بی خوابی، تنگی نفس، اختلال در تمرکز و حافظه را نام برد.

٢- اختلال هراس (Panic Disorder)

این افراد دچار حملات اضطرابی ناگهانی می شوند که معمولاً چند دقیقه یا گاهی بیشتر طول می کشد. این حملات بسیار اتفاقی و طوری رخ می دهند که عامل تحریک کننده ی اصلی مشخص نیست.

افراد مبتلا به این نوع اضطراب اغلب جوان هستند. احساس تنگی و فشردگی در قفسه ی سینه، تپش شدید قلب، عرق کردن، لرزش، گیجی، احساس از دست دادن تعادل، … از علایم آن هستند، ولی این علایم آنقدر گسترده هستند که افراد فکر می کنند دچار سکته ی قلبی شده اند و می ترسند که بمیرند.

٣- ترس های اختصاصی یا ساده (Simple Phobia)

شایع ترین نوع ترس است که طی آن فرد از مواجهه با بعضی موقعیت ها، فعالیت ها یا اشیاء اجتناب می کند، مانند بعضی از حیوانات (عنکبوت، موش، مارمولک،…)، بلندی، دریا، خون، مرگ، … هر چیزی می تواند باعث این نوع اضطراب (که خطر خاصی به دنبال ندارد) بشود.

ترس از مکان های بسته (Claustrophobia)، و ترس از مکان های باز(Agoraphobia، که افراد مبتلا به آن از حضور در فضای باز و پر ازدحام و شلوغ و خروج از محیط منزل خودداری می کنند. این اختلال معمولاً در نوجوانی شروع می شود، ولی سابقه ی آن می تواند به دوران کودکی و تجربه ی اضطراب جدایی در آن زمان برگردد.) از این نوع اضطراب هستند.

۴- ترس های اجتماعی (Social Phobia)

این نوع ترس در اواخر کودکی یا اوایل نوجوانی شروع می شود و ترس و شرمساری از اشتباه کردن، صحبت کردن، غذا خوردن، سرخ شدن یا لرزش صدا و … در برابر جمع است و و با خجالت ساده تفاوت دارد. این حالت اضطراب مانع شناخت افراد جدید می شود و فرد را انزوا و گوشه گیری می کشاند.

۵- اختلال وسواس ( Compulsive–Obsessive Disorder)

در این حالت فرد افکار یا اعمالی را بر خلاف میل خود تکرار می کند. این بیماری می تواند به صورت وسواس فکری یا وسواس عملی یا هر دو در فرد ظاهر شود. در وسواس فکری، فرد قادر نیست فکر، احساس یا عقیده ای تکراری و مزاحم را از ذهن خود بیرون کند.

۶- اختلال استرس پس از سانحه (Post- Traumatic Stress Disorder)

آن را به نام «سندرم موج انفجار» نیز می شناسند. این حالت مربوط می شود به حادثه ای (از قبیل جنگ، تصادفات شدید، سوانح طبیعی، …) که با استرس شدید هیجانی همراه است و شدت آن می تواند به هر کسی آسیب برساند.

یک دوم افرادی که دچار چنین استرس شدیدی می شوند، علایم مربوط به آن را (مانند خواب های تکراری، خاطراتی مبهم ولی فراگیرنده، از دست رفتن تعادل و پرخاشگری شدید، …) پس از گذشت حدود سه ماه از دست می دهند.

هرچه اقدامات لازم برای درمان زودتر انجام گیرد، احتمال ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه کمتر می شود. در صورتی که این حالت بیش از چند ماه طول بکشد، احتمال این که تا آخر عمر با فرد باقی بماند بسیار زیاد می شود.


دلایل اضطراب در مجریان و سخنوران : آسیب شناسی از فریبا علومی یزدی

تشخیص اضطراب و درمان آن در سخنوران بسیار مهم است، چون داشتن اضطراب برای سخنوران قابل قبول نیست و باعث از دست دادن موقعیت های مناسب و جلوگیری از ارتقائ شغلی را در پی دارد. افراد  زمانی که در شرایط جدیدی قرار می گیرند، دچار اضطراب می شوند و واکنش های متعددی را از خود بروز می دهند  و سخنرانان دائم در معرض شرایط جدید و مخاطبان جدید هستند . علائم اضطراب در سخنرانان در قالب  بیان ناتمام  کلمه ،  لرزیدن صدا ، سرخ شدن ، عرق کردن ، خشک شدن دهان ، تنفس نا منظم و عدم تمرکز بر ذهن و گفتار  و ... می باشد.

از اهم دلایل اضطراب در سخنرانان و مجریان موارد ذیل می باشد.

  • - اضطراب ناشی از پذیرفته نشدن از جانب مخاطبان و مدیران برنامه
  • - ترس از برقرار کردن روابط عاطفی و اجتماعی با مخاطب :

سرزنش های مسئولان برنامه  و حتی غیر مسئولان در انتخاب جملات و کلمات مجری به دلیل متفاوت بودن فرهنگ و آداب و رسوم و ارزش های کشور ، باعث اضطراب در مجریان می شود. برای جلوگیری از این اضطراب، تهیه کننده باید در زمان مناسب و با منطق و ملایمت او را متوجه نتایج نامطلوب بعضی از سخنان وی  نماید و شخص مجری باید حدود خود را بشناسد .

  • - تغییرات مرتب برنامه  و استفاده از مجری در برنامه های متضاد :

نگرانی و اضطراب در این مورد می تواند ناشی از عدم امنیت شغلی ، احساس بد بینی ، نا آگاهی و یا ترس از شرایط جدید و ناتوانی در تطابق دادن اجرای خود با این شرایط باشد.

برای جلوگیری از اضطراب، مجری باید به طور مناسب ، خود را از قبل آماده  مسائل مربوط به تغییرات برنامه و مدیر برنامه   و آثار روانی آن بنماید. مطالعه دقیق موضوعات مربوط به برنامه و حفظ اطلاعات  و متن سخنرانی باید در دستور کار مجری قرار گیرد.

  • - رفتار های انتقادی

بروز رفتار های انتقادی و  مخالفت با افراد مختلف در محل کار و یا خارج از آن، از خصوصیات بعضی از مجریان است که ممکن است با پرخاشگری کلامی یا غیر از آن همراه باشد.

عدم توانایی در کنترل و یا پذیرش انتقاد باعث اضطراب در بسیاری از مجریان می شود. برای جلوگیری از این حالت، انتقاد پذیری، مقاوم ساختن خویش در برابر سختی ها  و ایجاد امنیت روانی  و زندگی در زمان حال می تواند مؤثر واقع شود. امر و نهی های غیر اصولی و محدودیتهای بی مورد در کسب استقلال کلام  و آزادی گفتار مجری، باعث تحریک عصبانیت و خشم های کنترل نشده در مجریان می شود.

  • - تغییرات جسمی در خانم ها :

نگرانی و اضطراب در این مورد می تواند ناشی از دیررسی یا زودرسی عادت ماهیانه ، یائسگی در خانم های مسن و نا آگاهی و یا ترس از شرایط جدید و ناتوانی در تطابق دادن رفتار خود با این شرایط باشد.

  • - ترس از شهرت : یکی از عمومی ترین خواسته مجریان شهرت است. کسب شهرت در بسیاری از مجریان باعث اضطراب می شود. از جمله مشکلاتی که طی دستیابی به شهرت در مجریان دیده می شود، تضاد و دوگانگی است. یعنی مجریان با این که می خواهند و می دانند که باید مشهور شوند، ولی از شهرت می ترسند.

طبیعی است که انتظار مخاطب از یک مجری مشهور بیشتر از دیگران است و انتظار دارد یک مجری که در برنامه ارتباط خوبی با مخاطب دارد در بیرون از محیط کارش هم مردم دار و افتاده باشد که معمولاً این ، مورد پسند مجریان مشهور نیست و در حقیقت آنها از مردم گریزانند. این عدم صداقت  و  نقش بازی کردن در نقش یک انسان خوب ، اضطراب زاست.


راه های پیشگیری از اضطراب برای مجریان و سخنوران  در دراز مدت : از فریبا علومی یزدی

 

برای جلوگیری از اضطراب راه های فراوانی وجود دارند که در افراد گوناگون مختلف اند. از عمومی ترین راه ها می توان موارد زیر را مثال زد:

۱- رژیم غذایی سالم :

استفاده از غذا های متنوع و حاوی انواع مواد لازم برای بدن به میزان متعادل در حفظ تعادل بدن نقش اساسی دارد. مصرف غذا های پر چرب و شیرین، مقادیر زیاد نمک و کافئین و استفاده ی بیش از حد از ویـتامـینهای A، D ،E و K که با ذخیره شدن در بدن می توانند اثرات سمی داشته باشند، باعث به وجود آمدن اختلال در بدن می شوند.

نوشیدن حدود دو لیتر آب به طور روزانه ضروری است.عدم پر خوری و حفظ وزن متعادل به سلامت بدن و روح کمک می کند.

علاوه بر موارد مهم بالا  برای طول زمان اجرا پیشنهادی که برای شما دارم این است : شما در هر فرصتی که در طول برنامه دارید جرعه ای آب بنوشید تا در هنگام صحبت کردن مجبور نباشید با زبان لبهای خود را مرطوب نمایید. اگر پرتاب آب دهان ندارید قبل از شروع برنامه  یک بطری 350 سی سی آب را بنوشید.

۲- فعالیت بدنی به طور منظم :

ورزش کردن به خصوص ورزش کردن به طور منظم یکی از راه های پیشگیری و درمان اضطراب است. پژوهشگران به این نتیجه رسیده اند که پیاده روی تند و سریع به مدت ۴٠ دقیقه میزان اضطراب را به طور متوسط تا ١۴ درصد کاهش میدهد.

به علاوه، ورزش کردن باعث بالا رفتن کارایی دستگاه تنفسی و گردش خون، حفظ تعادل وزن و شادابی فرد می شود. ورزش هایی نیز چون یوگا باعث افزایش آرامش می شوند و در جلوگیری از اضطراب بسیار مفیدند.

٣- افزایش اعتماد به نفس :

اعتماد به نفس بالا باعث می شود تا بدن بتواند از حداکثر از نیروی خود برای مقابله با استرس استفاده کند. به این ترتیب فرد کمتر دچار مشکل می شود. برای افزایش اعتماد به نفس ، سلامت جسمی و روانی بسیار اهمیت دارد.

۴ـ عدم گوشه نشینی و اجتماعی بودن :

هنگامی که افراد دچار فشار روانی می شوند، به طور غریزی از صحنه عمل و اجتماع کنارکشیده و به گوشه ای پناه می برند، در حالی که گوشه گیری باعث تشدید استرس می شود.ارتباط با افراد و دوستان، به خصوص کودکان که میتوانند فرد را به خنده وادارند، باعث از یاد رفتن نگرانی حتی برای مدتی کوتاه می شود.

۵ـ حمایت اجتماعی و صنفی:

وجود حمایت اجتماعی و صنفی در زندگی هر فرد باعث می شود تا او در مقابل بحرانهای زندگی برای دفاع از خود سپری داشته باشد که به آن تکیه کند. حمایت اجتماعی، احساس امنیت و اعتماد به نفس را افزایش می دهد و فرد را در مقابل استرس و فشار روانی مقاوم تر می سازد.

۶ـ اندیشیدن به زمان حال :

اندیشیدن به زمان حال و کنار گذاشتن رؤیا ها و آرزو ها برای موقعیت های مناسب تر آرامش ذهنی را افزایش می دهد. همچنین مشغول کردن ذهن به کاری که در حال انجام است و فکر نکردن به زمینه های اضطراب زای آن بسیار مؤثر است.

۷ـ کسب اطلاعات در مورد شرایط تنش زا :

بی اطلاعی از موقعیت فشارآور باعث استرس و اضطراب بیش تری در افراد می شود. کسب آگاهی و اطلاع از شرایط و مواردی که فرد  با آن ها مواجه خواهد شد سبب می شود که کمتر دچار نگرانی و دلواپسی شود.به طور مثال در جریان گذاشتن بیماران از نحوه ی عمل و درد های پس از آن باعث می شود تا آنان کمتر دچار اضطراب شوند.

٨ـ خندیدن :

مطالعات نشان می دهند که خنده از سالمترین راه های جلوگیری از فشار روانی است. طبق تحقیقات انجام شده، به هنگام خنده، جریان خون در مغز افزایش یافته و هورمونی ضد درد (که باعث احساس خوشی و سلامتی در شخص می شود) در مغز آزاد می شود و میزان هورمون های استرس زا در خون را پایین می آورد.

٩ـ ابراز هیجان بر روی کاغذ:

متخصصان معتقدند که نوشتن ساده ی هیجانات و احساسات بر روی کاغذ موجب تسکین فشارهای روانی ناشی از رویدادهایی چون از دست دادن شغل، مشکلات خانوادگی و … میشود .

10 - مطالعه و استفاده از تکنیک های هوش هیجانی در کنترل اضطراب بسیار حائز اهمیت و مفید می باشد.


راه های سریع پیشگیری از اضطراب برای مجریان و سخنوران  در قبل و زمان اجرای برنامه:از فریبا علومی یزدی

برای جلوگیری سریع  از اضطراب راه های فراوانی وجود دارند که در افراد گوناگون مختلف اند. از نکات اختصاصی  هزار و یک نکته فریبا علومی یزدی  موارد زیر هستند.

۱-  شما در هر فرصتی که در طول برنامه دارید جرعه ای آب بنوشید تا در هنگام صحبت کردن مجبور نباشید با زبان لبهای خود را مرطوب نمایید. اگر در هنگام سخنرانی  پرتاب آب دهان ندارید قبل از شروع برنامه  یک بطری 350 سی سی آب (مجانی ) را نوش جان کنید و یک بطری آب دیگر را برای فواصل بعدی بردارید.

۲- فعالیت بدنی : ورزش کردن باعث بالا رفتن کارایی دستگاه تنفسی و گردش خون و شادابی فرد می شود. قبل از برنامه (15 دقیقه) در یک جای خلوت مانند روشویی با نوک دو انگشت به دو طرف شقیقه ، زیر دو چشم ، روی سبیل ، زیر لب پایینی (چانه)، وسط قفسه سینه (روبروی و کمی بالاتر از قلب) ، زیر بغل در راستای قلب ، به ترتیب ده بار ضربه دانه ای تند بزنید.

بعد از آن ، همین کار را با انگشت شصت به صورتی که دست خود را به صورت دست دادن جلو برده اید به  کنار شصت خود و دیگر انگشتان چند ضربه(10) بزنید و ادامه دهید و دست خود را این دفعه عوض نمایید و این کار را تکرار نمایید .  بعد از آن لبان خود را ورزش دهید (مانند اسب). دستان خود را به طرف هوا پرتاب کنید و چند نفس عمیق بکشید. چند حرکت نرمشی پروانه بزنید . (هی !!! مواظب باشید کسی شما را نبیند)

٣- افزایش اعتماد به نفس :

اعتماد به نفس بالا باعث می شود تا بدن بتواند از حداکثر از نیروی خود برای مقابله با استرس استفاده کند. به این ترتیب فرد کمتر دچار مشکل می شود. برای افزایش اعتماد به نفس ، به این فکر کنید که مخاطبان شما آنقدر هم افراد مهمی نیستند .

اگر کفش نو بپوشید در اعتماد به نفس شما نقش بسزایی دارد (به شرط اینکه مجبور نباشید برای زدگی پایتان ، پاشنه آن را بخوابانید. )در ضمن شما که قادر نیستید هر برنامه کفش نو بپوشید پس بهترین پیشنهاد پوشیدن یک کفش مناسب و واکس زده است.

پوشیدن لباس زیبا و خوشرنگ با ترکیب مناسب همراه با استفاده از یک ادکلن  برند معروف تنها چیزی است که من همیشه به دوستانم پیشنهاد می دهم . حقیقت این است که وقتی مخاطبان زیادی از برند ادکولن من سوال می کنند من شخصا اعتماد به نفس خوبی پیدا می کنم . شما هم تجربه کنید .

۴ـ عدم گوشه نشینی و اجتماعی بودن :

هنگامی که افراد دچار فشار روانی می شوند، به طور غریزی از صحنه عمل و اجتماع کنار کشیده و به گوشه ای پناه می برند، در حالی که گوشه گیری باعث تشدید استرس می شود. ارتباط با افراد و دوستان، به خصوص افراد خوش مشرب که می توانند فرد را به خنده وا دارند، باعث از یاد رفتن نگرانی حتی برای مدتی کوتاه می شود.پیشنهاد می کنم یک ساعت و قبل از مخاطبان در تالار کنفرانس حاضر شوید و به تازه واردان سلام نمایید . یک سلام گرم و گیرا و پر انرژی. (سعی کنید با کسانی که خوشتان نمی آید اصلا روبرو نشوید.)

۵ـ حمایت اجتماعی :

سعی نمایید در حد امکان با یک نفر همیار و پشتیبان در مراسم حاضر شوید و یا حد اقل با وی وارد شوید تا فضای مراسم برای شما سبک تر شود. اگر این امکان برای شما مهیا نیست سعی کنید  شخصی را که می شناسید و یا سخنرانان دیگر را جذب و با او همکلام و همنشین شوید.

۶ـ اندیشیدن به زمان حال :

اندیشیدن به زمان حال و کنار گذاشتن رؤیا ها و آرزو ها برای موقعیت های مناسب تر، آرامش ذهنی را افزایش می دهد. همچنین مشغول کردن ذهن به کاری که در حال انجام است و فکر نکردن به زمینه های اضطراب زای آن بسیار مؤثر است.سه نفس عمیق بکشید و سفر  ذرات اکسیژن را با تمام وجود در اعماق ریه های خود تصور نمایید .تصور نمایید چه نعمت بزرگی در اختیار شماست که می توانست نباشد . لطفاً شکر گزار نعمت باشید. (آیا قبل از این  می دانستید این کار چه لذتی دارد ؟ )

۷ـ کسب اطلاعات در مورد شرایط تنش زا :

بی اطلاعی از موقعیت فشارآور باعث استرس و اضطراب بیشتری در افراد می شود. کسب آگاهی و اطلاع از شرایط و مواردی که شما با آن ها مواجه خواهید شد سبب می شود که کمتر دچار نگرانی و دلواپسی شوید.به طور مثال مطالعه برنامه ها  و سخنرانی افراد دیگر و مطالعه اخبار مراسم سال قبل در همین مورد اگر وجود داشته است. همین طور بازدید تالار همایش قبل از اجرا و  یا دیدن تصاویر سالن همایش و محل اجرا از اینترنت. این موارد  می تواند شما را وارد فضای صمیمی تری نماید.

٨ـ خندیدن :

خنده از سالم ترین راه های جلوگیری از فشار روانی است. به هنگام خنده، جریان خون در مغز افزایش یافته و  باعث احساس خوشی و سلامتی در شخص می شود . (خندان تر از من بانو ندیده ای؟)

٩ـ ابراز هیجان :

نوشتن ساده ی هیجانات و احساسات بر روی کاغذ و یا نقاشی کشیدن و حتی تمرین کردن امضای خود بر روی کاغذ و یا یادداشت یک شعر زیبا از روی بنر و تالار همایش ، در حالی که منتظر شروع برنامه هستید موجب ایجاد یک حس خوب می شود  .

10 - در هنگام تلاوت قران و سرود به خود تلقین نمایید که شما از همه مخاطبان در سخنوری چیره دست تر هستید و برای همین منظور شما را دعوت نموده اند. یادتان باشد شما با خواندن این نکات ارزشمند ، حالا مهمترین رموز اعتماد به نفس را دریافت نموده اید. رموزی که  خیلی ها نمی دانند.

وقتی پشت تریبون قرار گرفتید من را در بین جمعیت خواهید دید. جایی در وسط سالن. لطفاً به من نگاه کنید و لبخند بزنید. حالا می توانید شروع خوب را تجربه نمایید . با نام خدا شروع کنید و شمرده شمرده و با آهنگ مناسب ادامه دهید. در بین هر کلمه و جمله به جای اَ آ اُ ای او اِ  با صدای بلند  " سکوت نمایید !!!! " .


 

درمان اضطراب:

در بیشتر موارد اضطراب بدون نیاز به مراجعه به پزشک می تواند درمان شود. به این موارد، اضطراب طبیعی می گویند که طی آن اضطراب به خوبی توسط بیمار کنترل و برطرف می شود (مثل ترس ناشی از سخنرانی). در چنین شرایطی اضطراب می تواند توسط اعمال و روشهایی از قبیل حمام گرفتن به مدت طولانی، تنفس عمیق، صحبت کردن با شخصی مورد اعتماد، استراحت در یک اتاق تاریک و … تحت کنترل درآید.

در این زمینه می توان تن آرامی (آرام سازی، Relaxation)، حساسیت زدایی، توقف فکر، سرمشق دهی و … را مثال زد. در این روش ها به بیمار آموزش داده می شود که بدن خود را برای مقابله ی مؤثر و مستقیم با عوامل تنش زا آماده کند.

برای درمان جدی اضطراب لطفاً با یک پزشک روانشناس ملاقات نمایید . متشکرم